Ontregeling immuunsysteem versus autisme

Vaak krijg ik de vraag: Marike, wat doe jou jij eigenlijk? Inmiddels dreun ik braaf mijn nieuwe pitch op:

Ik begeleid moeders van een autistische zoon (6-10jr), die zich machteloos voelen door onverwachte uitbarstingen, beter inspelen op deze buien en zo meer rust in het gezin kunnen creëren. Euh, ja maar hoe?

Om je dat uit te leggen moet ik eerst terug naar 2002. De geboorte van mijn zoon. Probleemloze bevalling, maar daarna……opname neonatologie; ons leven stond op zijn kop. Weken, maanden zijn we door diepe dalen gekropen. Na 3 maanden mocht onze zoon eindelijk mee naar huis. Wat waren we gelukkig! Ons gezin compleet. Na al die onzekerheden zou dit voor ons een nieuw begin zijn. Een nieuw begin is het geworden, maar niet zo als ik mij had voorgesteld.

Als snel merkten we een afwijkende ontwikkeling op. Dat vertelden we bij de behandelende artsen van het AMC. Keer op keer liep ik tegen een muur, werd ik gek aan gekeken. Huilbaby, druk kind? Steevast zat mijn zoontje dan braaf op mij schoot, gebiologeerd te kijken naar het draaien van een treinwieltje.

Onze zorgen namen alleen maar toe. Op zesjarige leeftijd kreeg hij zijn diagnose Autisme PDD-NOS. Ondanks ons vermoeden was het evengoed een klap in het gezicht. Hulp om zijn gedrag te verbeteren hielpen maar matig. En opeens zaten we in een gesprek, waarin ons werd aangeraden om onze mooie zoon van school te halen en hele dagen in de opvang te doen. Dat nooit!

Zelf was ik bezig met een studie natuurgeneeskunde, fytotherapie. Verdorie zeg! Ik was zes jaar aan het blokken om allerlei aandoeningen en ziektes te behandelen! En autisme? Was daar dan niets voor? Ik besloot mijn afstudeeropdracht volledig in het teken te plaatsen van autisme /ADHD. Ik maakte kennis met een immunoloog, die al veel onderzoek had verricht naar dit onderwerp. Hoe meer ik mij daarin verdiepte, hoe verwarder ik raakte. Via het immuunsysteem was er wel degelijk een ingang om het gedrag te beïnvloeden! Waarom is dit regulier mij niet verteld?! Veel boeken heb ik besteld uit het buitenland. Daar was de kennis al veel verder dan hier in Nederland.

Gewapend met mijn nieuwe plan van aanpak, ben ik dit gaan implementeren in mijn gezin. Makkelijk? Nee. Maar ik liep toch al op mijn tandvlees, dus veel slechter konMarike Korenhof het niet gaan. Na twee weken merkte ik verbeteringen. Dat gaf mij moed! Doorgaan dus. Ik was eindelijk op de goede weg. Na zes jaar lang gebukt gaan onder de overprikkelingen van mijn zoon, bleven de enorme explosieve uitbarstingen opeens achterwege! Eindelijk kwam er rust in huis, kon mijn zoon zich beter ontwikkelen en mijn tandvlees weer terug groeien 😉

Dus het antwoord op de vraag: Marike, wat doe je? Ik optimaliseer de omstandigheden, zodat het immuunsysteem minder kan ontsporen wat een enorme winst oplevert om overprikkelingen te minimaliseren. En zo is er een wereld te winnen. Ook voor jou kind!

Schrijf je hieronder hoe jij de diagnose van je kind hebt ervaren?